ارائه مدل حکمرانی کیفیت زندگی کاری با رویکرد نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران - هژبر قشونی آذر; داداش کریمی یحیی; نژاد حاجی علی ایرانی فرهاد (مدیریت پویا و تحلیل کسب و کار)
هدف: پژوهش حاضر به دنبال شناسایی راهبردهای نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران است. روش‌شناسی: پژوهش حاضر از منظر هدف، کاربردی و دارای رویکرد ترکیبی است. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری کوکران استفاده شده است. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامهای 31 سؤالی بر اساس پیشینه نظری و مصاحبه با خبرگان طراحی گردید. تجزیه و تحلیل دادها با استفاده از آزمون تحلیل عاملی تائیدی از نرم‌افزار lisrel انجام شد و پایایی پرسشنامه با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ مورد تائید قرار گرفت. یافته‌ها: یافتههای پژوهش نشان داد که راهبردهای نگهداشت سرمایه‌های انسانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران عبارت‌اند از راهبرد انگیزشی، محیط کار، ساختار سازمانی، عدالت سازمانی، رشد و توسعه کارکنان. همچنین بارهای عاملی به دست آمده نشان داد که شاخصهای تعریف‌شده بر نگهداشت نیروی انسانی تأثیر دارد. نتیجه‌گیری: نگهداری منابع انسانی فرایند حفظ و نگهداشت کارکنان به عنوان سرمایه انسانی اثربخش سازمان جهت دستیابی به موفقیت است. کارمندیابی و جذب نیروی انسانی بسیار بااهمیت است ولی بدون نظام شایسته نگهداشت کارکنان ناقص است. باید رویکردی نظام‌مند و فراگیر برای حفظ نیروی انسانی توانمند در سازمان وجود داشته باشد.